Polecane strony:
- poltransolawa.pl
- meble dla dzieci Siedlce
- rozciąganie
- Solidne-prace.pl - PISANIE PRAC INFORMATYKA
A A A

Zaburzenia oddychania

Zaburzenia oddychania stwierdza się u ok. 40% cho- rych (na podstawie własnego materiału). Opierając się na danych z piśmiennictwa, ale głównie na podstawie obserwacji dorosłych chorych, odsetek zaburzeń oddychania oceniany jest od 13 do 100%. Zaburzenia oddychania mogą być spowodowane: 1) porażeniem mięśni oddechowych: mięśni międzyżebrowych, brzucha i przepony, 2) porażeniem mięśni gardła i krtani, 3) porażeniem mięśni gładkich oskrzeli, 4) porażeniem ośrodka oddechowego. Obraz kliniczny zaburzeń oddychania zależy od stopnia i kombinacji rodzajów porażeń oraz od powikłań wtórnych, zwłaszcza niedodmy i zapalenia płuc. W porażeniu mięśni międzyżebrowych ruchomość klatki piersio- wej jest ograniczona lub całkiem zniesiona, oddech spłycony, wystę- puje objaw „huśtawka brzuch — klatka piersiowa" i widoczny jest udział pomocniczych mięśni oddechowych z wciąganiem międzyżebrzy i dołka jarzmowego oraz „oddech skrzydełkowy". Następnie pojawia się „oddech żabi". W przypadkach porażenia przepony stwierdza się badaniem radiologicznym jej wysokie ustawienie. Porażenie ośrodka oddechowego objawia się niemiarowością od- dechu i występowaniem okresów bezdechu, niemiarowością tętna, wahaniem ciśnienia tętniczego krwi, stanem nieprzytomności i drgaw- kami. Porażenie ośrodka oddechowego jest przyczyną zejścia śmier- telnego i jest nieodwracalne. Do objawów niewydolności oddechowej dochodzi we wczesnym okresie choroby, na szczycie narastania porażeń. U dzieci z niedowładem mięśni gładkich oskrzeli z reguły obser- wuje się wzmożone wydzielanie gruczołów oskrzeli i niedodmę. Przyczyną powstania niedodmy jest zniesienie zdolności oskrzeli do naprzemiennego kurczenia się i rozszerzania. Ta zdolność oskrzeli jest jednym z podstawowych fizjologicznych mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny. Źródłem energii ruchu oskrzeli są mięśnie gładkie. Wzrost ciśnienia w drzewie oskrzelowym umożliwia przesuwanie śluzu z dużą szybkością ku górze. W miejscu odgałęzienia oskrzeli segmentowych i płatowych znaj- dują się włókna elastyczne i mięśniowe, które spełniają rolę jak gdyby zwieraczy. Dochodzą do nich zakończenia nerwowe splotu płuc- nego, które są receptorami błony śluzowej. W skład splotów płucnych wchodzą: włókna przedzwojowe nerwu błędnego i włókna pozazwo- jowe układu współczulnego (D2 do D4). Nerw błędny pobudza mięś- nie oskrzelików i działa kurcząco na oskrzela, natomiast nerw współ- czulny działa hamująco i rozszerza oskrzela. Szerokość światła zależy od napięcia mięśni gładkich oskrzeli. Wzrost napięcia i skurcz spiral błędny), a obniżenie napięcia mięśni gładkich doprowadza do rozsze- rzenia i skrócenia oskrzelików (włókna współczulne). Podrażnienie błony śluzowej oskrzela przez ciało obce w warun- kach normalnych powoduje zwężenie i zacieśnienie światła oskrzela. Ten mechanizm obronny w stosunku do czynników drażniących może być zniesiony w niektórych przypadkach zespołu GBS. Jeżeli do po- rażenia mięśni gładkich dołączy się jeszcze wzmożone wydzielanie błony śluzowej oskrzeli, jasny staje się mechanizm niewydolności oddechowej. Zniesienie kurczliwości mięśni gładkich oskrzeli w zespole GBS jest wyrazem przewagi układu współczulnego.